sauteren werkw. Uitspraak: [ so'terə(n) ] Afbreekpatroon: sau·te·ren Vervoegingen: sauteerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gesauteerd (volt.deelw.) snel (bruin) bakken in een grote pan of op een groot vuur Voorbeeld: 'kipfilet sauteren' 
1) Bereidingswijze 2) Snel bruin braden 3) Snel bakken 4) Bakken 5) Braden en gaar maken 6) Keukenterm 7) Keukenterminologie 8) In een zeer hete pan aanbakken 
snel bruin bakken
snel bruin bakken (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een ingrediënt, onder voortdurend keren, in weinig vet bakken.
De vis in een zeer hete bakpan aanbakken. Dikwijls wordt de pan geschud om aanbranden te voorkomen. 
Een kooktechniek die veel weg heeft van roerbakken. In weinig olie worden de ingrediënten (typisch rood vlees en groenten) onder hoge temperatuur verhit.
Aanbraden of aangaren van vlees in een open pan met een klein beetje heet vet, onder voortdurend omscheppen of omschudden. In tegenstelling tot bakken in een lage (koeken)pan wordt voor het sauteren een hogere pan gebruikt.
Sauteren, snel bakken in weing vetstof onder voortdurend bewegen en omkeren.
Op een flink vuur snel bruin braden.
In boter aanbakken of gaar maken (Zonder vocht).
In boter aanbakken of gaar maken (Zonder vocht).
Het aanbraden onder voortdurend omscheppen