I scalair bijv.naamw. Verbuigingen: scalairder Verbuigingen: scalairst alleen een maat aangevend in getalvorm II scalair zelfst.naamw. Verbuigingen: scalairen Verbuigingen: scalairtje een getal dat alleen een grootte heeft en niet zoals een vector richtingscomponenten 
1) Wiskundige term 2) Wiskundige grootheid 
aanduiding van grootheid in één dimensie
gezegd van een grootheid die wel bedrag maar geen richting aangeeft (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een 'scalair' of 'scalar', meervoud 'scalairen' resp. In de natuurkundige betekenis is een coördinaat van een vector geen scalair, althans geen scalaire grootheid.
• [wiskunde] een getal dat alleen een grootte heeft en niet zoals een vector richtingscomponenten. •tweede betekenisomschrijving.
(Eng: scalar) Grootheid met een getalswaarde. De grootheid heeft geen richting zoals dat bij vectoren het geval is.
(Eng: scalar) 1. Een reëel getal. Een kwantiteit zonder richting. 2. In computertalen heeft een scalair een waarde. Het kan naar een variabele, een object of een gegevenstype verwijzen. Zo behoort een geheel getal of een string een tot het scalaire gegevenstype.