spatten werkw. Uitspraak: [ ˈspɑtə(n) ] Afbreekpatroon: spat·ten Vervoegingen: spatte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: is gespat (volt.deelw.) (van vloeistoffen) met kleine beetjes vallen (op iets) Voorbeelden: 'De boter spatte op mijn schort.' , 'De regen spatte tegen de ramen.' Zie ook: spat Synoniemen: spetteren 
1) Knoeien 2) Naar buiten uitwijken van muren 3) Spetten 4) In kleine deeltjes rondvliegen 5) Als druppeltjes wegspringen 6) Spetteren 7) Rondvliegen 8) Rond vliegen 9) Druppelen 10) Dretsen 11) Vlekken 
Spatten is een aan het wegoppervlak zichtbare opbolling overdwars als gevolg van het uitzetten van gebonden funderingen en het overschrijden van de druksterkte van funderingsmateriaal.
in kleine deeltjes (doen) rondvliegen
in kleine deeltjes doen rondvliegen (toon de herkomst via de etymologiebank)
druppels vocht in het rond strooien vb: spat niet zo met dat water! Synoniem: spetteren
(natuursteen) Spatten is het inwendig scheuren van natuursteen.
in kleine deeltjes (doen) rondvliegen
Spatten wil zeggen dat kleine deeltjes vloeistof onbedoeld wegspringen (bloedspatten, verfspatten). [basiswoordenlijst groep 4]
1. Spatten is het bezwijken van de bekisting van een beton constructie ten gevolge van de zijdelingse druk van het beton.
Techniek voor het creëren van een tint in een lithografie door lithografische inkt op de steen of plaat te spetteren met behulp van een harde kwast en een raster of een zeef.