spitsen werkw. Uitspraak: [ spɪtsə(n) ] Afbreekpatroon: spit·sen Vervoegingen: spitste (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gespitst (volt.deelw.) je oren spitsen (scherp gaan luisteren) 'Toen ik mijn naam hoorde vallen spitste ik mijn oren.' Zie ook: spits Synoniemen: spitsuren tuiten Spreekwoorden en zegswijzen • de oren 
1) Scherp maken 2) Tuiten 3) Zich verheugen op 4) Scherpen 5) Uitzien naar 6) Puntig maken 7) Opsteken 8) Spitsuren 
Spitsen is een techniek waarbij een onbewerkt breukvlak vlak wordt gemaakt door het verwijderen van overtollige steen met een haktechniek.
omhoog zetten vb: de hond spitste de oren toen de bel ging
Spitsen: het ruimen van natuursteen met een moker en een puntijzer.(molen) (in Zaanse pelmolens) Puntige beitel in gebruik bij de steenhakker om grotere hogere gedeelten van de onderzijde van de pelsteen vlak te krijgen. Voor de rest gebruikt hij de platte beitel.
Puntig toelopende bekroningen van torens. VWB.
[ beroemde gebouwen] Het bewerken van natuursteen om het natuursteen enigszins vlak te maken. Door met moker op een puntijzer of spitsijzer te slaan, wordt de overtollige steen verwijderd tot de natuursteen enigzins vlak is.