de spraak zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ sprak ] eigenschap dat je kunt spreken Synoniem: spraakvermogen Synoniemen: spraakvermogen taal uitspraak Spreekwoorden en zegswijzen • de derde man brengt de spraak aan (=drie hebben gemakkelijker een gesprek dan twee) Naar de spreekwoorden 
1) Spraakvermogen 2) Dialect 3) Het praten 4) Manier waarop men zich uitdrukt 5) Manier van spreken 6) Waarin je je uitdrukt 7) Wijze waarop iemand spreekt 8) Waarin men zich uitdrukt 9) Wijze van spreken 10) Taalgebruik 11) Tongval 12) Vermogen om te spreken 13) Taalvorm 14) Mondelinge communicatie 
systeem om via geluid dat met de stem kan worden gemaakt informatie over te dragen
het vermogen te spreken
vermogen om te spreken; manier van spreken (toon de herkomst via de etymologiebank)
Dit is het vermogen om gedachten, waarnemingen en informatie aan anderen over te dragen door middel van hoorbare gearticuleerde klanken en woorden.
het kunnen praten vb: na het ongeluk was hij zijn spraak kwijt
•het vermogen om te spreken.
vermogen om te spreken, manier van spreken, uitspraak
het vermogen te spreken
Spraak is het vermogen om te spreken; mondelinge communicatie. [basiswoordenlijst groep 7]
Een temporele opeenvolging van door de mens met behulp van het spraakkanaal (longen, stembanden, resonantieholtes) geproduceerde klanken.
Mensen gebruiken geluid vooral om te praten. Verrassend genoeg zijn de basisingrediënten van de menselijke spraak vrij eenvoudig. Zo heb je voor het begrijpen van klinkers (bijvoorbeeld de a, e, i, o en u) slechts twee frequenties nodig: een grondtoon en een boventoon. 
spraakvermogen Ruimere term: psychologische begrippen