uitbijter zelfst.naamw. Verbuigingen: uitbijters 
1) Iemand die slecht behandeld wordt 
iezegrim (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een uitbijter is een kwantitatief gegeven dat ver van het gemiddelde afligt. Vaak wordt de maximale afwijking op 3 standaarddeviaties gezet, maar dat is niet echt terecht. Een belangrijke vraag is wat je met een uitbijter moet doen. Moet je hem weglaten, laten staan , of ....
Een 'uitbijter' of 'uitschieter' ('outlier') is in de statistiek en gegevensanalyse een waarneming die niet bij de overige lijkt te passen. Uitbijters kunnen echter ook een aanwijzing zijn dat niet de juiste kansverdeling wordt toegepast.
•uitzondering • [statistiek] getal of gegeven dat niet tot een grotere groep behoort. • [geologie] klein gebied van jongere gesteenten dat omgeven is door oudere gesteenten.
Synoniem: outlier (Eng)