de vierklank zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: vierklanken Verbuigingen: vierklankje de samenklank van vier unieke tonen (gelijke tonen in andere octaven tellen niet mee) 
1) Samenklank van vier tonen 
Akkoord bestaande uit grondtoon, terts, kwint en septiem
Een akkoord dat bestaat uit vier tonen die een opeenstapeling van tertsen zijn