het vuurwapen zelfst.naamw. Uitspraak: [ 'vyrwapə(n) ] Afbreekpatroon: vuur·wa·pen Verbuigingen: vuurwapens (meerv.) wapen waarmee je kogels kunt afschieten Voorbeeld: 'vuurwapenvergunning' Synoniemen: schietwapen wapen 
1) Blaffer 2) Buks 3) Schiettuig 4) Haakbus 5) Schietmiddel met kogels 6) Geweer of pistool 7) Schietijzer 8) Wapen dat kogels afvuurt 9) Geweer 10) Schietgeweer 11) Geschut met patroon 12) Schietwapen 13) Revolver 14) Pistool 15) Strijdmiddel 16) Pafferik 17) Sten 
wapen waarmee een kogel wordt geschoten door ontploffing van kruit vb: pistolen zijn verboden vuurwapens
Een 'vuurwapen' is een wapen dat door middel van bij explosieve verbranding vrijkomende gassen een of meer projectielen kan afschieten. Vuurwapens zijn ontstaan na de uitvinding van het buskruit.
•een wapen dat een kogel schiet met behulp van een chemische ontploffing.
Wapens die de gasdruk van brandend kruit gebruiken om projectielen voort te stuwen. (AAT-Ned)