jongeren die van huis weglopen of uit instellingen of tehuizen, vaak als onschuldige vermissinggevallen gezien; met name op grond van het grote aantal weglopers wordt door de politie vaak als stelregel gehanteerd bij de melding van een vermissing eerst een zekere tijd te wachten alvorens in actie te komen
minderjarigen die vrijwillig hun ouderlijk huis, instelling of opvanggezin hebben verlaten, zonder toestemming van de ouders of plaatsvervangende opvoeders