witten werkw. Uitspraak: [ wɪtə(n) ] Afbreekpatroon: wit·ten Vervoegingen: witte (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gewit (volt.deelw.) 1) bedekken met witte verf Voorbeeld: 'het plafond witten' 2) de herkomst verbergen van (illegaal verdiend of gestolen geld) om het legaal te kunnen investeren of te beleggen
1) Kalken 2) Amerikaanse natuurkundige 3) Stukadoren 4) Amerikaanse wiskundige 5) Plaats in Nederland 6) Plaats in Duitsland 7) Witte 8) Wit verven 9) Wit maken 10) Verven 11) Plaats in Drenthe 12) Sausen 13) Plaats in de Benelux 14) Wiskundige 15) Water 16) Iets illegaals wettigen 
een toponiem (toon de herkomst via de etymologiebank)
Buurtschap in de gemeente Assen aan de westkant van Assen. 
• [ov] een muur wit maken met kalk.
Een muur of plafond bestrijken met witkalk die in veel water geblust is en daarna een tijd is gekuild. Na verdamping blijft een zeer dunne laag kalk achter die zich met koolzuur uit de lucht tot een hard oppervlak verbindt. (Haslinghuis)
wit maken, kalken
Verzamelnaam voor de verschillende tegenstanders van de bolsjewieken.