zwijgen werkw. Uitspraak: [ ˈzwɛixə(n) ] Afbreekpatroon: zwij·gen Vervoegingen: zweeg (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gezwegen (volt.deelw.) niet praten Voorbeelden: 'Hij heeft jaren gezwegen over zijn verschrikkelijke jeugd.' , 'Tijdens het optreden moet iedereen zwijgen.' Antoniem: spreken zwijgen als het graf (langdurig iets...
1) Stoppen met spreken 2) Niets zeggen 3) Stilte 4) Niet verklappen 5) Ophouden met praten 6) Niet spreken 7) Stilvallen 8) Ophouden te praten 9) Stil zijn 10) Mondhouden 11) Mond houden 12) Stilzwijgen 
niet spreken
niet spreken (toon de herkomst via de etymologiebank)
je stem niet laten horen, niets zeggen vb: ik praatte de hele tijd, maar Anja zweeg
•ervan afzien te spreken.
Dit is een van de belangrijkste ‘non-verbale’ elementen in een psychoanalytische behandeling. Het kan gewicht geven aan woorden en men zou kunnen zeggen dat de aard van de stiltes de kwaliteit van het gesprek bepaalt. Zwijgen door de analyticus kan een uiting zijn van respectvol luisteren, de tijd laten. Het kan ook een agressieve daad zijn of ...
niet spreken