blokkeren werkw. Uitspraak: [ blɔˈkerə(n) ] Afbreekpatroon: blok·ke·ren Vervoegingen: blokkeerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geblokkeerd (volt.deelw.) 1) (een weg) afsluiten Voorbeeld: 'de gekantelde vrachtwagen blokkeerde de weg' Synoniem: versperren 2) het gebruik van iets onmogelijk maken Voorbee...
1) Afstoppen 2) Schaakterm 3) Toegang beletten 4) Stremmen 5) Vastleggen van gelden 6) Vastzetten 7) De doorgang versperren 8) Dichttimmeren 9) Versperren 10) Immobiliseren 11) Tegenhouden 12) Afsluiten 
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Blokkeren``] Eene vesting insluiten. Zie Vestingoorlog
afsluiten, tegenhouden
versperren (toon de herkomst via de etymologiebank)
met een of meer dingen afsluiten vb: de toegang tot het gebouw werd geblokkeerd Synoniem: versperren
(Eng: disable (to)) Het uitschakelen van een functie of het verhinderen dat een functie wordt uitgevoerd.
Het door een adverteerder uitsluiten van affiliates van toegang tot advertentiemateriaal
opeens niet meer vooruit kunnen; nog maar een heel laag tempo aankunnen