bruineren werkw. Verbuigingen: bruineerde Verbuigingen: gebruineerd 1) bruin maken 2) metaalbehandeling die eruit bestaat door de werking van zuren dezen met een oxidelaag te bedekken om het natuurlijke roesten te voorkomen 
1) Polijsten 2) Keukenterm 3) Polijsten van edelmetaal 
[Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Bruineren``] Door B. van den loop, verstaat men op de buitenoppervlakte daarvan
polijsten (toon de herkomst via de etymologiebank)
manier van polijsten waarbij met een hematiet (bloedsteen) of een stuk gepolijst staal en water met zeep (of oud bier) hard over het zilver gewreven wordt.
Het bruin laten kleuren van voedsel in een droge pan of in een pan met margarine of een andere vetstof (bijv. uien, bloem voor een roux). 
is het bruin laten kleuren van voedsel in een droge pan (bijvoorbeeld zaden en geschaafde noten) of in een pan met boter of een andere vetstof (bijvoorbeeld bloem voor een bruine roux, uien enz.).
Het licht kleuren van groenten (bv ui) waardoor smaakstoffen vrij komen
Het bruinmaken van gepolijste en geglansde sneden door de boekbinder;De graveur gebruikt een bruineer- of polijststaal om de kanten van te scherp afdrukkende lijnen af te ronden.