dreunen werkw. Uitspraak: [ ˈdrønə(n) ] Afbreekpatroon: dreu·nen Vervoegingen: dreunde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gedreund (volt.deelw.) zachtjes trillen door een hard en zwaar geluid Voorbeeld: 'Tijdens het zware onweer dreunde de grond.' Zie ook: dreun Synoniemen: bonzen bulderen daveren denderen Intensiveringen Hoe ...
1) Schokken 2) Hard slaan 3) Schudden met dof geluid 4) Eentonige manier van opzeggen 5) Denderen 6) Daveren 7) Bulderen 8) Eentonige opzeggen 9) Eentonig opzeggen 10) Smakken 11) Lawaai maken 12) Trillen met dof geluid 13) Geluid van een donderslag 14) Dof en zwaar weerklinken 15) Dof weerklinken 16) Herrie maken 
met een zwaar geluid trillen
dof geluid voortbrengen (toon de herkomst via de etymologiebank)
dof klinken of trillen vb: het hele huis dreunde toen er een vrachtwagen langskwam
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] schudden