I handhaven werkw. Uitspraak: [ ˈhɑnthavə(n) ] Afbreekpatroon: hand·ha·ven Vervoegingen: handhaafde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gehandhaafd (volt.deelw.) zorgen dat iets blijft zoals het is of zoals het volgens de wet of regels moet zijn Voorbeelden: 'de orde handhaven' , 'de wet handhaven' II zich handhaven reflexief werk...
1) Niet afschaffen 2) Houden 3) Continueren 4) Verdedigen 5) Voorstaan 6) Ophouden 7) Volharden 8) Iets in stand houden 9) Blijven 10) Volhouden 11) Staande houden 12) Aanpakken door de politie 13) Aanhouden 14) Zich redden 15) Mainteneren 16) Overleven 17) Behouden 18) Staande blijven 19) In stand houden 
hanteren - Voorbeeld: ‘Het bedrijf vroeg nu al zijn handigheid en haastige kracht hij handhaafde de paal, keerde brood voor brood van de plank’ (Dorpsgeheimen - Geurts I 158) - Voorbeeld: ‘Hij deelde straffen uit die aan de ribben hielden en hand haafde nu en dan ook de roede’
in stand houden
in stand houden (toon de herkomst via de etymologiebank)
ervoor zorgen dat het blijft bestaan vb: de politie handhaaft de orde in deze stad Tegenstellingen: veranderen vermaken wijzigen variëren
• [ov] iets doen voortbestaan, aan iets vasthouden. • [refl] zich een positie in een groep verzekeren. (+audio)
in stand houden
Handhaven is een bepaalde positie blijven innemen; de wet uitvoeren; zich weten te redden. [basiswoordenlijst groep 7]
Het verzekeren dat aan wetten of reglementen de hand gehouden wordt.