noorder bijv.naamw. 1) in het noorden gelegen 2) 'geeft als eerste lid in samenstellingen aan dat het door het tweede lid genoemde noordelijk ligt of daarvandaan komt' 
noordelijk - Voorbeeld: ‘De tweede heuvellijn gelijklopend met de eerste, heft zich uit de noorder eindstreek’
[Vergeten woorden] (vw., bw.) noordwaarts, naar het noorden [van noord, ~ noorden]