piepelen werkw. Uitspraak: [ 'pipələ(n) ] Afbreekpatroon: pie·pe·len Vervoegingen: piepelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gepiepeld (volt.deelw.) opzettelijk oneerlijk tegen iemand zijn Voorbeelden: 'Dat hoeven ze mij niet te flikken; ik laat me niet piepelen!' , 'We zijn al te lang gepiepeld door de heren, we gaan staken!' S...
1) In de maling nemen 2) Bedriegen 3) Treiteren 
• [informeel] met kwade bedoelingen bedriegen. •tweede betekenisomschrijving. •enz.
coïre, geslachtsgemeenschap hebben
(Amsterdams) iemand afknijpen, vernederen, misbruiken