in de bouwkunst een frontonvorm met een afsluiting in de vorm van een segmentboog. Het aan de Oudheid ontleende vlakke segmentfronton word in de Renaissance, de Barok en het Classicisme geïmiteerd en, zoals ook al in de Oudheid, opgeblazen of geknikt en in het bijzonder als sierfronton boven portalen en vensters veelvuldig toegepast.