de semantiek zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ sɛmɑn'tik ] Afbreekpatroon: se·man·tiek wetenschap die zich bezighoudt met de betekenis van symbolen en in het bijzonder van taal Voorbeeld: 'colleges semantiek volgen' Synoniem: betekenisleer Synoniemen: betekenisleer 
1) Leer van de betekenisontwikkeling van de woorden 2) Betekenisleer 3) Betekenisleer van woorden 4) Leer van woordbetekenis 5) Leer van de woordbetekenis 6) Leer van de betekenis van woorden 7) Leer van de betekenis van de woorden 8) Leer van de betekenis 9) Tak van de taalkunde 10) Taalkundige term 
aspecten van zinvol gebruik van taalelementen om informatie over te brengen
Een wetenschap die zich bezighoudt met de betekenis van symbolen.
[taalwetenschap] Betekenisleer. Er zijn twee hoofdstromingen. De woordsemantiek poogt te ontrafelen wat precies de kern van de betekenis van woorden is. Met andere woorden: wat zijn de criteria op grond waarvan je iets bijvoorbeeld een stoel kunt noemen. Een oud, maar weinig succesvol onderzoeksterrein. Meer vooruitgang boek...
betekenisleer
betekenisleer (toon de herkomst via de etymologiebank)
(EN: semantics) De linguïstische regels voor het verbinden van symbolen in taal tot wat zij voorstellen.
betekenisleer; wetenschap die zich bezighoudt met de betekenis van woorden
wetenschap die zicht bezighoudt met de betekenis van woorden vb: volgens de semantiek betekenen 'sentimenteel' en 'gevoelig' ongeveer hetzelfde
De semantiek of betekenisleer is een wetenschap die zich bezighoudt met de betekenis van symbolen, waarbij het in het bijzonder de bouwstenen van natuurlijke talen die voor de communicatie dienen ofwel woorden en zinnen betreft.
Betekenis van de woorden.
•is de wetenschap die zich bezig houdt met de betekenis van taalkundige constructies zoals woorden (woordsemantiek) en zinnen (zinssemantiek). Ze heeft een hoog filosofisch gehalte.
De bestudering van betekenissen in de taal en van de veranderingen in deze betekenissen. (AAT-Ned)
betekenisleer
1) Wetenschap die de ontwikkeling van de betekenis en het gebruik van woorden en taal bestudeert. 2) Het gebruik maken van de connotaties en dubbelzinnigheden van een woord. (F.A.S.)
(Eng: semantics) Betekenis.
betekenisleer.
(Semantiek, semasiologie) De leer van de betekenis van de woorden
Abstract: Betekenisleer; studie naar de betekenis van gesproken of geschreven taal. 
1) Wetenschap die de ontwikkeling van de betekenis en het gebruik van woorden en taal bestudeert. 2) Het gebruik maken van de connotaties en dubbelzinnigheden van een woord. Leer van de betekenis van de woorden en woordgroepen (Van Dale).
De bestudering van betekenissen in de taal en van de veranderingen in deze betekenissen.
De leer van de interpretatie van formele systemen. (zie Veenman en van Doorn 1997: 37)
Betekenisleer