sprokkelen werkw. Uitspraak: [ sprɔkələ(n) ] Afbreekpatroon: sprok·ke·len Vervoegingen: sprokkelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gesprokkeld (volt.deelw.) 1) (afgevallen hout) verzamelen Voorbeelden: 'bijzondere stukjes hout sprokkelen om sieraden te maken' , 'bandhout sprokkelen' 2) in kleine beetjes ver...
1) Misdrijf 2) Brandhout verzamelen 3) Afgevallen hout verzamelen 4) Bijeenzamelen 5) Takken bijeenzamelen 6) Bijeenzoeken 7) Sprokkeling 8) Hout verzamelen 9) Hout bijeengaren 10) Verzamelen 
takken bijeenzamelen
hout verzamelen (toon de herkomst via de etymologiebank)
'Sprokkelen' is het verzamelen van afgevallen takken en ander afvalhout in bos en veld. Vooral tijdens het ancien régime was het sprokkelen streng gereglementeerd.