afdokken werkw. Uitspraak: [ 'ɑvdɔkə(n) ] Afbreekpatroon: af·dok·ken Vervoegingen: dokte af (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft afgedokt (volt.deelw.) betalen informeel Voorbeeld: 'duizend euro moeten afdokken wegens vernieling' ...
1) Afdoppen 2) Aflangen 
[Bargoens, boeventaal] betalen, afstaan.