antropomorf bijv.naamw. Uitspraak: [ ɑntropo'mɔrf ] Afbreekpatroon: an·tro·po·morf (van niet-menselijke wezens) met menselijke eigenschappen Voorbeeld: 'een antropomorfe god' 
1) Mensvormig 
mensachtig; antropoïde; lijkend op een mens gedacht of voorgesteld als mens, met menselijke eigenschappen of gedragingen; mensachtig; mensvormig; vermenselijkt aan mensen eigen; menselijk waarbij men menselijke eigenschappen en gedragingen toekent aan niet-menselijke wezens of dingen niet-menselijk wezen dat voorgesteld of gedacht wordt als mens g...
mensvormig
mensvormig (toon de herkomst via de etymologiebank)
antropomorfisme
mensvormig
(Eng: anthropomorphic) Iets dat op tot op zekere hoogte op het menselijke lichaam, de geest of het gedrag lijkt. Soms wordt dit begrip kleinerend gebruikt zoals in het omschrijven van zekere menselijke emoties of het uiten van bepaalde gedragingen ten opzichte van huisdieren.
naar menselijke maatstaf vormgegeven
1. Mensvormig
Gelijkend op een menselijke gedaante.
qua vorm lijkend op de mens