de articulatie zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ ɑrtiky'la(t)si ] Afbreekpatroon: ar·ti·cu·la·tie Verbuigingen: articulaties (meerv.) manier van uitspreken van klinkers en medeklinkers Synoniemen: uitspraak 
1) Nauwkeurige uitspraak 2) Spraakklankvorming 3) Klank-en toonverbinding 4) Uitspraak van opeenvolgende klanken 5) Uitspraak 6) Lidverbinding 7) Duidelijke uitspraak 8) Wijze van uitspreken 
uitspreken van spraakklanken met goede instelling van het spraakorgaan voor klankherkenning
spraakklankvorming
spraakklankvorming (toon de herkomst via de etymologiebank)
rechtswetenschap: nadrukkelijk. ...
spraakklankvorming
Wijze waarop een noot wordt uitgevoerd, bijvoorbeeld staccato of met een accent.
De opeenvolging en vorming van spraakklanken
Abstract: Uitspraak
beweging van het gewricht.
1. nauwkeurige en duidelijke manier van spreken; 2. de manier waarop een musicus de klanken en tonen met elkaar verbindt, bijvoorbeeld verbonden of gescheiden.
Beweging in het gewricht..
Binden of losmaken van tonen: staccato, legato, portato enz.
(articulatio; mv. articulationes) (1) Duidelijk spreken (2) Gewricht