de belending zelfst.naamw. (v.) 1) begrenzing, grens 2) erf 3) een aangrenzend huis of perceel 
1) Aangrenzing 2) Perceel 
Onder belending wordt verstaan een aangrenzend pand.
Aangrenzend pand of terrein.
(Eng: adjacency) 1. De situatie waarbij de afstand tussen twee tekens, symbolen, objecten enzovoort, minder groot is dan de voorgeschreven afstand. 2. Het aan elkaar grenzen van twee tekens, kanalen, objecten, figuren, voorwerpen enzovoort. 3. De gemeenschappelijke grens van twee regio's of polygonen.
[ bouwkundige termen] Een belending is een aangrenzend huis of perceel. Als zelfstandig gebruik van het bijvoeglijk naamwoord 'belendend' heeft het de betekenis 'het grenzen aan'.
aangrenzend pand of terrein