betijen werkw. Uitspraak: [ bə'tɛijə(n) ] Afbreekpatroon: be·tij·en iemand laten betijen (iemand niet storen, iemand met rust laten) 'Laat de zaak maar betijen, ingrijpen zorgt voor nog meer onrust.' Synoniemen: bedaren begaan 
1) Begaan 2) Laten begaan 3) Bedaren 4) Tot rust komen 5) Bijkomen 6) Zijn gang gaan 
begaan
begaan (toon de herkomst via de etymologiebank)