betwijfelen werkw. Uitspraak: [ bə'twɛifələ(n) ] Afbreekpatroon: be·twij·fe·len Vervoegingen: betwijfelde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft betwijfeld (volt.deelw.) twijfelen aan Voorbeelden: 'de waarheid van een bericht betwijfelen' , 'Ik betwijfel of je gelijk hebt.' , 'het nut van iets betwijfelen' Synoniemen: twijfelen Int...
1) Betwisten 2) In twijfel trekken 3) Afvragen 4) Niet geloven 5) Twijfelen 6) Zich afvragen 
ergens aan twijfelen
ergens aan twijfelen (toon de herkomst via de etymologiebank)
denken dat het waarschijnlijk niet waar is vb: ik betwijfel of ik er op tijd zal zijn
• [ov] iets in twijfel trekken