buigen werkw. Uitspraak: [ ˈbœyxə(n) ] Afbreekpatroon: bui·gen Vervoegingen: boog (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gebogen (volt.deelw.) 1) de vorm (van iets) veranderen Voorbeeld: 'de knieën buigen' het is buigen of barsten (je kunt beter een beetje toegeven) 2) (voor iemand) je hoofd en schouders naar bene...
1) Neigen 2) Kronkelen 3) Krommen 4) Knipmessen 5) Krombuigen 6) Knikken 7) Krinkelen 8) Knielen 9) Stuipen 10) Bukken 11) Voorover hellen 12) Voorover doen hellen 13) Onderwerpen 14) Nijgen 15) Hellen 16) Inflecteren 17) Trekken 18) Overhellen 19) Verkrommen 20) Aflopen 21) Toegeven 22) Welven 23) Duiken 
krommen
krom maken of worden (toon de herkomst via de etymologiebank)
het krom maken vb: hij buigt het ijzer met een tang
(glas) Buigen glas is het vervormen van vlakglas in een oven. (Werkgroep Vlakglas)
krommen
Buigen is je rug lichtelijk krommen om iets op te kunnen rapen, want je armen zijn gewoon niet lang genoeg als je niet buigt. Buigen zonder iets op te willen rapen komt ook voor als een teken van onderdanigheid of in sommoge landen (in Japan bijvoorbeeld) als gebaar van hoffelijkheid. [basiswoordenlijst groep 3]
(in de rotatieoffset) Het plooien van de rand van de plaat in een hoek van 90 graden voor de bevestiging in de plaatcilinder.
Op specifieke punten draaien, duwen of met kracht drukken met als doel hoekige of gebogen vormen te creëren.