de decompositie zelfst.naamw. (v.) Verbuigingen: decomposities 1) ontleding 2) het uiteenvallen Synoniemen: desintegratie ontleding 
1) Ontbinding 2) Het uiteenvallen 3) Ontleding 4) Desintegratie 5) Scheiding 
Def.: de afbraak van organisch materiaal door bacteriën en schimmels, om de chemische structuur en het fysische uiterlijk van het materiaal te veranderen.
Def.: het uiteenvallen , ontleding
Def.: verdeling van een kunstwerk in onderdelen
De afbraak van organisch materiaal door bacteriën en schimmels, om de chemische structuur en het fysische uiterlijk van het materiaal te veranderen.
(Eng: decomposition) Opdelen van een complex geheel in beheersbare kleinere delen.
(Eng: decomposition) 1. Het opdelen van een entiteit in kleinere delen. 2. Het partitioneren of opdelen van gegevens, een systeem of een programma in kleinere delen die gemakkelijker kunnen worden gehanteerd of bewerkt. De functionele decompositie is een kenmerk van het gestructureerde programmeren, de systeemanalyse en het systeemontwerp.
Afbraak van organisch materiaal door micro-organismen.
Het uit elkaar halen van een geheel tot afzonderlijke onderdelen.