de desintegratie zelfst.naamw. (v.) Verbuigingen: desintegraties het uiteenvallen, de uiteenvalling Synoniemen: decompositie integratie (antoniem) 
1) Verbrokkeling 2) Splitsing 3) Uiteenvallen 4) Het uiteenvallen 5) Decompositie 
Ontbinden , uiteenvallen. (Funerair Lexicon)
het uiteenvallen
(Eng: disintegration) 1. Het destructieve uiteenvallen van een stof. 2. De emitterende laag van de kathode van een buis afstrippen of verwijderen. 3. Het afbreken van een radio-actieve stof.
Zie Atoomkernmutatie.
Opheffing van samenhang, uiteen vallen..
afbrokkeling van de socialiserende en controlerende kaders (Deklerck & Depuydt 2005 In: Deklerck 2006)
Zie radioactief verval.