Def.: dynamische vervorming, doorbuiging
Deflectie is een in de tijd optredende verticale piekverplaatsing van een willekeurige plaats van het verhardingsoppervlak ten gevolge van een lastpuls.
(Eng: deflection) a. Het verplaatsen van de elektronenstraal in een kathodestraalbuis met behulp van elektrische of magnetische velden. b. De beweging (verplaatsing) van de naald (wijzer) van een meter met behulp van een aangelegde stroom of spanning.
De vervorming of beweging vanuit de oorspronkelijke positie van een constructie en de bijbehorende buigende delen (zoals balken of spanten), als gevolg van belastingen en krachten die op deze constructie worden uitgeoefend.