disjunct bijv.naamw. Verbuigingen: disjuncter Verbuigingen: disjunctst niet samengevoegd, onderling gescheiden 
1) Onderling gescheiden 
'Disjunct' is een term uit de wiskunde en de logica die in meerdere contexten wordt gebruikt.
(Eng: disjoint) 1. Iets dat uit elkaar is genomen. In de wiskunde betreft dit verzamelingen die geen gemeenschappelijke elementen bezitten. 2. In het gegevensbeheer is een disjuncte vereniging (som) een vereniging waarin de gesommeerde verzamelingen geen gemeenschappelijke elementen bezitten. Het kan worden toegepast in methoden die de gegev...
Twee verzamelingen (of gebeurtenissen) zijn disjunct, als hun doorsnede leeg is: A B =