normatief bijv.naamw. Uitspraak: [ nɔrma'tif ] Afbreekpatroon: nor·ma·tief aangevend wat normaal en gewenst is Voorbeeld: 'normatieve uitgangspunten' Synoniemen: bindend maatgevend 
1) Een norm stellend 2) Norm scheppend 3) Maatgevend 4) Bindend 5) Een norm voorschrijvend 6) Rechtscheppend 7) Een norm gevend 8) Descriptief 9) Regelend 
een norm stellend
een norm stellend (toon de herkomst via de etymologiebank)
rechtsfilosofie: hetgeen op geschreven of ongeschreven richtlijnen (rechts- of gedragsregels) betrekking heeft. Bijv. gebods- ...
een norm stellend
(Eng: normative) Aan een norm bindend.
(Eng: normative) Dat wat wordt verwacht; dat wat standaard is; dat wat de norm is; dat wat het meest waarschijnlijk is; dat wat gemiddeld of normaal is. Een term die te pas en te onpas wordt gebruikt, speciaal in discussies betreffende statistisch geanalyseerde gegevens.
Een norm vormend of stellend.
Iets wat een norm stelt of aangeeft wat verwacht wordt.