I ergatief bijv.naamw. Verbuigingen: ergatiever 1) 2) #('taaltypologie') met betrekking tot talen of syntactische constructies waarin een ergatieve naamval voorkomt 3) #('generatieve taalkunde') 'sinds 1978 gepopulariseerde term voor sommige intransitieve (ofwel onovergankelijke) werkwoorden:' met het h...
1) Naamval 2) Taalkundige term 
ergatieve talen hebben een speciale uitgang (naamval) voor het onderwerp in zinnen met een transitief werkwoord. Dat zijn werkwoorden die een lijdend voorwerp vereisen, zoals 'krijgen'.
• [grammatica] een naamval die het onderwerp van een overgankelijk maar niet die van een onovergankelijk werkwoord weergeeft.
De naamval voor het subject in transitieve zinnen, bijvoorbeeld in Australische talen.