expliciteren werkw. Uitspraak: [ ɛksplisi'terə(n) ] Afbreekpatroon: ex·pli·ci·te·ren Vervoegingen: expliciteerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geëxpliciteerd (volt.deelw.) expliciet maken Voorbeelden: 'je bedoelingen expliciteren' , 'je eigen gedachten expliciteren en daarmee transparant maken' Synoniemen: toelichten uitle...
1) Toelichten 2) Uitdrukkelijk omschrijven 3) Bekrachtigen 4) Uitleggen 
met zoveel woorden zeggen
met zoveel woorden zeggen (toon de herkomst via de etymologiebank)
zeggen wat het betekent vb: Job expliciteerde het plan Synoniemen: uitleggen verklaren toelichten uiteenzetten duiden ontvouwen ophelderen specificeren
Vaardigheid die nodig is om duidelijk te maken om welke boodschap het gaat. Door te expliciteren, spreekt u uit en legt u uit wat u precies bedoelt. Wanneer zaken niet expliciet worden benoemd, blijft de boodschap impliciet en wordt hij ‘tussen de regels door gelezen’.
Zie bij Confrontatie