het fluitschip zelfst.naamw. Verbuigingen: fluitschepen Verbuigingen: fluitscheepje een Hollands scheepstype uit de de 17e en 18e eeuw . 
1) Katschip 2) Historisch vaartuig 
vrachtschip
vrachtschip (toon de herkomst via de etymologiebank)
Een 'fluitschip' of 'fluit' ('fluytschip, fluyt') is een lang type zeilschip met drie masten, een platte bodem, een brede buik, een smal dek en een ronde achtersteven dat werd gebouwd in de 17e en 18e eeuw. Het fluitschip ontstond in Hoorn, Noord-Holland aan het einde van de 16e eeuw uit experimenten met het verlengen van bestaande schepen.
zie fluit.
(scheepvaart) Ook fluitschip. Een tegen het einde van de 16de eeuw in Hoorn ontwikkeld zeer efficiënt type vrachtschip dat gedurende twee eeuwen op alle routes werd ingezet. ‣ Noord-Europese zeevarende schepen uit de 16e tot en met de 18e eeuw, die meestal in Nederland werden gebouwd en een lading van minder dan 700 ton hadden. Ze hadden een lan...
Fluitschip (oude naam gading of gaing), smal karveelgebouwd middeleeuws koopvaardijschip, met rond achterschip, platte bodem en meestal drie masten. Volgens de meeste publicaties ontstaan in Hoorn omstreeks 1595.