de formant zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: formanten Verbuigingen: formantje een resonantie (een significante smalle piek) op een bepaalde frequentie 
1) Voorvoegsel 2) Taalkundige term 3) Voor- of achtervoegsel 
frequentie gebied dat bij de desbetreffende spraakklank (klinker) extra krachtig aanwezig is
vormend bestanddeel (toon de herkomst via de etymologiebank)
de eigen trillingsmogelijkheden van het lichaam van een muziekinstrument waardoor bepaalde boventonen · worden versterkt.
•Een formant is een resonantie (significante smalle piek) op een bepaalde frequentie. Een klank kan op één frequentie een formant bevatten, maar ook op meer. De formantfrequenties bepalen de klankkleur.
Een frequentiegebied waarin de energie van een spraaksignaal is geconcentreerd.
Elk van de geluidsfrequenties die samen een bepaalde spraaklank vormen. 
In de muziek theorie worden boventonen nog wel eens formanten genoemd. In het bijzonder in de orgelbouwkunst spreekt men vaak van formanten, evenals in de wetenschap die de menselijke stem bestudeert.