het geleidingsvermogen zelfst.naamw. Verbuigingen: geleidingsvermogens de mate waarin elektrisch ladingtransport plaatsvindt in een materiaal 
Afk.: GELDHD Syn.: geleidendheid Def.: een maat voor het vermogen van een stof (vast, vloeibaar, gas of in oplossing) om de elektrische stroom te geleiden.
(Eng: conductance) De mogelijkheid van een circuit, geleider, of eenheid elektriciteit te kunnen geleiden. Het geleidingsvermogen is de reciproque van het weerstandsvermogen.
De aanwezigheid van bodemzouten wordt aangetoond met de bepaling van het geleidingsvermogen. 
Het vermogen van een materiaal om elektriciteit, warmte of geluid te geleiden.