geruchtmakend bijv.naamw. Uitspraak: [ xərʏxt'makənt ] Afbreekpatroon: ge·rucht·ma·kend als iets sensatie (1) veroorzaakt zodat mensen erover praten Voorbeelden: 'een geruchtmakende moord' , 'geruchtmakende cartoons' Synoniemen: : sensationeel, opzienbarend Synoniemen: opzienbarend sensationeel ...
1) Sensationeel 2) Opzienbarend