induceren werkw. Uitspraak: [ ɪndy'serə(n) ] Afbreekpatroon: in·du·ce·ren Vervoegingen: induceerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geïnduceerd (volt.deelw.) laten beginnen, op gang brengen Voorbeeld: 'technieken om regen te induceren' Synoniem: opwekken Synoniemen: deduceren (antoniem) 
1) Overreden 2) Bepraten 3) Afleiden 
door redenering afleiden; teweegbrengen (toon de herkomst via de etymologiebank)
rechtsfilosofie: methode van abstraheren; uit concrete of bijzondere gegevens de algemene (rechts)regel afleiden. ...
(Engels: induce) induceren betekent ‘uit het bijzondere een algemene regel afleiden’.
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] invoeren, inleiden, aanraden, wijsmaken, onderwijzen
Het uitoefenen van invloed door een klinker of halfvocaal op de klinker in een volgende lettergreep, umlaut veroorzaken.