infiniet bijv.naamw. 1) zonder grens, zonder einde 2) onbepaalde wijs van werkwoorden 
1) Taalkundige term 
Let op: Spelling van 1858 infinite, Lat., onbegrensd, oneindig. Infinitivus, in de spraakkunst, de onbepaalde wijs der werkwoorden. Ad infinitum, Lat., tot in de oneindige