inhaleren werkw. Uitspraak: [ ɪnhaˈlerə(n) ] Afbreekpatroon: in·ha·le·ren Vervoegingen: inhaleerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft geïnhaleerd (volt.deelw.) (iets gasvormigs) diep inademen Voorbeelden: 'de rook van je sigaret niet meteen uitblazen maar inhaleren' , 'een medicijn inhaleren' Synoniemen: inademen over de longen...
1) Diep inademen 2) Insnuiven 3) Binnentrekken 4) Rook inademen 5) Inademen van roker 6) Inademen 7) In zich opnemen 8) Eigenschap bij roken 9) Ademhalen 
diep inademen (van rook)
inademen (toon de herkomst via de etymologiebank)
door ademen in je longen laten komen vb: hij het roken kun je beter niet inhaleren
het met de inademing opnemen van gasvormige of fijn verdeelde vloeibare of vaste stoffen die dan via de longen snel in de bloedbaan terechtkomen of direct op de longen werken, bijvoorbeeld het toedienen van narcose of vernevelde medicijnen bij astma of bij vergiftiging met giftige gassen