de klokkentoren zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: klokkentorens Verbuigingen: klokkentorentje 1) smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer lui- of slagklokken of een carillon 2) smal hoog bouwwerk met bovenin een of meer wijzerplaten van een uurwerk Synoniemen: toren 
1) Deel van een zeker gebouw 2) Deel van een kerk 3) Deel van een dorpskerk 4) Campanile 
Toren t.b.v. de ophanging van een uurwerk en/of klokkenspel.
Toren t.b.v. de ophanging van een uurwerk en/of klokkenspel.
Een 'klokkentoren' is een toren, die meestal bij een ander gebouw hoort en waarin klokken (bellen) hangen. Een klokkentoren hoort meestal bij een religieus gebouw, zoals een tempel, kerkgebouw of kapel, maar komt ook voor bij openbare of representatieve gebouwen als gemeentehuizen, parlementsgebouwen, spoorwegstations of paleizen.
Klokkentorens zijn torens met in het bovenste gedeelte een of meer lui- of slagklokken, sinds de zestiende eeuw ook een klokkenspel. De slagklokken zijn sinds eind vijftiende eeuw verbonden met raderuurwerken. Vanaf de achtste eeuw werden klokkentorens een welhaast onmisbaar deel van elke kerk, hetzij ernaast of ervoor geplaatst, hetzij op het schi...
zie campanile.
Torens die vooral tot doel hebben uurwerken te tonen