de kruin zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ krœyn ] Verbuigingen: kruinen (meerv.) 1) plaats op je hoofd waar je haar naar alle kanten groeit Voorbeeld: 'een paar kruinen hebben' 2) bovenkant van een mensenhoofd Voorbeeld: 'een kale kruin' 3) top van een boom of een dijk Voorbeeld: 'dode takken uit ...
1) Geschoren hoofd 2) Blad van een hamer 3) Haardeel 4) Hoofd 5) Bovenste deel van het hoofd 6) Lichaamsdeel 7) Vertex 8) Bovenste deel 9) Bovenste van het hoofd 10) Bovenste top 11) Schedel 12) Schuur 13) Bovenste deel van een boom 14) Kuif 15) Kern 16) Bovenste haardracht 17) Bovenste schedelgedeelte 
Def.: hoogste punt in het dwarsprofiel van het dijklichaam. Toelichting: Buitenkruinlijn (bij toetsing).
Def.: strook tussen buitenkruinlijn en binnenkruinlijn -
het hoogst gelegen deel van een waterkering
bovenste deel van hoofd
Het hoogste punt van het dijklichaam. 
bovenste deel van het hoofd (toon de herkomst via de etymologiebank)
Het hoogste punt van het dijklichaam. De waterbeheerder kan de benodigde kruinhoogte berekenen met waterveiligheidsmodel MHW p en waterveiligheidsmodel Hydra-NL .
(Eng: crest) Bovenkant van een constructie, bijv. de kruin van een dijk of havendam
Een 'kruin' is het bovenste deel van het hoofd, dat gewoonlijk met haar bedekt is. In sommige kloosterordes hebben de monniken een kruinschering of tonsuur, waarbij het haar van de kruin wordt weggeschoren.
(gewelf) Kruinen zijn de toppen, de hoogste delen van gewelven of gewelfkappen. Bij een koepelgewelf is dat dus een deel van een bolvlak (hangkoepel), bij een kruisgewelf een samenstelling van rijzende en dalende vlakken. Ribgewelven hebben in hun kruin meestal een sluitsteen of -ring. (Haslinghuis)
Strook tussen buitenkruinlijn en binnenkruinlijn; 2. Hoogste punt in het dwarsprofiel van het dijklichaam; 3. Buitenkruinlijn. Strook tussen buitenkruinlijn en binnenkruinlijn; 2. Hoogste punt in het dwarsprofiel van het dijklichaam; 3. Buitenkruinlijn. Strook tussen buitenkruinlijn en binnenkruinlijn; 2. Hoogste punt in het dwarsprofiel van het di...
bovenste deel van hoofd of van een voorwerp
Je kruin is je achterhoofd. [basiswoordenlijst groep 5]
Hoogste punt van een dijk of een terp. Bij een terp ligt hier vaak een vijver die ook wel fehting, feit of dobbe wordt genoemd.
Medische term: ‘vertex cranii’. Plaats waar het haar vanuit één punt in verschillende richtingen groeit (weerborstels).
Uit `De lagere vaktalen: Diamantbewerking` 1914 het bovendeel der roos.
Het bovenste gedeelte van de kop. Zie ’vogeltopografie’. Alternatieven: kruinen