de landmeetkunde zelfst.naamw. (v.) de techniek van het opmeten en vastleggen van de geografische posities van punten op het aardoppervlak 
1) Wetenschap van het meten van land 2) Geodesie 
'Landmeetkunde' is de toegepaste wetenschap die zich bezighoudt met het meten van land, meer precies, de onderlinge positie van punten op het aardoppervlak. De landmeetkunde, onderdeel van de geodesie, richt zich op de meetkundige beschrijving van stukken land waarbij het effect van de aardkromming planimetrisch (dat wil zeggen in het horizontale v...
Toegepaste wetenschap die zich bezighoudt me het opnemen van de vorm en de afmetingen van een terrein en het in kaart brengen daarvan.