mankeren werkw. Uitspraak: [ maŋ'kerə(n) ] Afbreekpatroon: man·ke·ren Vervoegingen: mankeerde (verl.tijd enkelv.) Vervoegingen: heeft gemankeerd (volt.deelw.) (van iemand) iets mankeren (niet helemaal gezond zijn) 'Ik mankeer helemaal niks.' Synoniemen: haperen ontbreken verzuimen 
1) Tekortschieten 2) Tekort komen 3) Tekortkomen 4) Ontbreken 5) In gebreke zijn 6) Schorten 7) Falen 8) Schelen 9) Missen 10) Verzuimen 11) Haperen 
missen
missen (toon de herkomst via de etymologiebank)
niet in orde zijn vb: er mankeert iets aan mijn auto
•"iets ~ aan": een gebrek vertonen. •"iets ~": een ziekte of gebrek hebben •tweede betekenisomschrijving. •enz.
missen
Mankeren is ontbreken, iets schelen. [basiswoordenlijst groep 6]