monochromatisch bijv.naamw. Verbuigingen: monochromatischer 1) maar één kleur hebbend 2) van licht dat het bestaat uit elektromagnetische straling van één golflengte 
(Eng: Monochromatic) bij golven: met slechts één periode, regelmatig
(Eng: monochromatic) 1. Eén kleur bevattend. 2. Slechts één bepaalde golflengte bezittend. 3. Op een zwart-wit TV-toestel of -scherm van toepassing zijnd.
(Eng: monochromatic) 1. Eén spectraalzuivere kleur bezittend. 2. De aanwezigheid van licht dat één frequentie van het spectrum heeft. Lasers zijn in staat dit licht te produceren.