de nederzetting zelfst.naamw. (v.) Uitspraak: [ 'nedərzɛtɪŋ ] Afbreekpatroon: ne·der·zet·ting Verbuigingen: nederzettingen (meerv.) plaats waar mensen zich vestigen in gebied dat eerst onbewoond was Voorbeelden: 'een opgraving van een Romeinse nederzetting bij de Rijn' , 'illegale Israëlische nederzettingen in Palestijns gebied' Sy...
1) Kibboets 2) Aanduiding voor een bewoonde plaats 3) Aanduiding bewoonde plaats 4) Concessie 5) Inboorlingendorp 6) Factorij 7) Bewoonde plaats 8) Wingewest 9) Volksplanting 10) Settlement 11) Etablissement 12) Kolonie 13) Vestiging 
woonplaats van een groep mensen vb: de Israëli hebben nederzettingen op de westelijke Jordaanoever
•een vestiging, een bewoonde plaats.
Nederzettingen zijn ruimten met een hoge antropogene dynamiek en een hoge dichtheid aan dynamische menselijke functies. De verschillende menselijke activiteiten zijn er sterk verweven in een dicht bebouwd gebied. Het begrip nederzetting heeft geen beleidsmatige betekenis.
Een nederzetting is een bewoonde plaats. (Wikipedia)
Een nederzetting is een plaats waar mensen gaan wonen, die eerst onbewoond was. Er staan houten omheiningen rond tegen aanvallers of wilde dieren. Een nederzetting is meestal bij een beek of een rivier. [basiswoordenlijst groep 8]
een plaats met bebouwing waar mensen samenwonen. De monniken gingen op weg naar de dichtstbijzijnde stedelijke nederzetting.
verzameling woningen en andere gebouwen
Woonplaats.
Plaats waar mensen wonen en die bestaat uit gebouwen en infrastructuur.