de oorschelp zelfst.naamw. (m./v.) Uitspraak: [ 'orsxɛlp ] Afbreekpatroon: oor·schelp Verbuigingen: oorschelpen (meerv.) deel van het oor dat aan de buitenkant van het hoofd zit Voorbeeld: 'Maar heel weinig mensen kunnen hun oorschelpen bewegen.' 
1) Deel van het oor 2) Deel van het gezicht 3) Deel van het buitenoor 4) Lichaamsdeel 5) Deel van het hoofd 6) Ooronderdeel 
uitwendig deel van het oor
de buiten- en bovenkant van je oor vb: de oorschelp is van buigzaam kraakbeen
het uitwendige, zichtbare deel van het oor, waarmee geluiden worden opgevangen en wordt bepaald uit welke richting een geluid komt
De oorschelp is dat deel van het gehoororgaan, dat zich buiten de schedel bevindt. Ook als je allang bent uitgegroeid, groeien je oren door. Vandaar dat bejaarden vaak van die grote oren hebben. [basiswoordenlijst groep 5]
(Eng: headphone) Een omvormer (miniatuur luidspreker) die tegen het oor wordt gedragen om (1) naar muziek te kunnen luisteren zonder anderen daarbij te storen, en (2) voor het volgen van directe uitzendingen of opgenomen materiaal zonder daarbij door anderen of omgevingsla waai te worden gestoord.
buitenste gedeelte van het oor, waarmee het geluid wordt opgevangen