de rabbi zelfst.naamw. (m.) Verbuigingen: rabbi's Verbuigingen: rabbietje 1) rabbijn, een joods geestelijk leider 2) titel van een joodse geleerde uit vroeger tijd Synoniemen: rabbijn 
1) Godsdienstonderwijzer Hebreeuws 2) Godsdienstonderwijzer 3) Godsdienstleraar (Joods) 4) Godsdienstleraar 5) Goddienstonderwijzer 6) Joodse onderwijzer 7) Geestelijke 8) Joodse leraar 9) Joodse priester 10) Joodse godsdienstleraar 11) Joodse geestelijke 12) Joods wetgeleerde 13) Joods priester 14) Joods onderwijzer 
joodse godsdienstleraar die ook raadgever in een joodse gemeenschap en leider van een synagoge is; rabbijn
joods godsdienstleraar
Let op: Spelling van 1858 Rabbijn, heet zoo veel als meester, en is de eertitel eens uitleggers der Joodsche wet. Rabbinismus, de leer, de grondstellingen der rabbijnen
•joods geestelijk leider.
joods godsdienstleraar
[Let op: mogelijk oud Nederlands van 1400-1800] rabbijn
(Uit `De sociologische structuur onzer taal - De Jodentaal.`, 1914) (Hebr.): letterl. mijn meerdere, mijn heer, mijn meester. Titel van een Joodsch geleerde. In het Nederl, taaleigen Rabbijn. In de volkstaal der Nederl. Hoogd. Joden; Rebbe; in die der Portug. Israël. Nederl. Joden Ribi en Ribbi; in die der Duitschsprekende Joden vaak het ko...
Een Hebreeuws woord dat 'mijn meester' of 'mijn heer' betekent. Het was de aanspreektitel voor Joodse leraars (schriftgeleerden*).