reactief bijv.naamw. Uitspraak: [ rejɑk'tif ] Afbreekpatroon: re·ac·tief reagerend op Voorbeelden: 'De klantenservice opereert voornamelijk reactief, pas bij een klacht onderneemt men actie.' , 'reactieve scheikundige stoffen' Antoniem: proactief 
1) Scheikundig reagerend 2) Tegenwerkend 3) Chemisch reagerend 
(Engels: reactive) reactief betekent ‘een bepaalde gewenste reactie veroorzakend’.
Reactie van weefsel. Bijvoorbeeld: de huid wordt rood na een muggensteek.
hetgeen als reactie is ontstaan
Men onderneemt actie nadat er een voorval heeft plaatsgevonden.